Blog Budowlany ;-)

W zasadzie mieszkamy już od początku maja, ale jakoś nie było okazji napisać. Początkowo był chaos – spaliśmy w salonie, który był jedynym względnie wykończonym pokojem. Kuchni praktycznie nie było – ledwie kilka szafek użyczonych przez teściów, maszynka elektryczna do gotowania, czajnik bezprzewodowy i AGD do zabudowy bez zabudowy. W łazience brakowało szafek, a więc i zlewu, którego nie było na czym postawić. Myliśmy się w zlewie gospodarczym, w kotłowni.

Okazuje się, że warto było zamieszkać na takiej prowizorce. Daje to niesamowitą mobilizację do działania, szczególnie, że jesteśmy ludźmi ceniącymi porządek. Przez te prawie cztery miesiące udało się zrobić na prawdę sporo. Po pierwsze dorobiliśmy się kuchni – teraz to prawdziwe serce domu i pomieszczenie reprezentacyjne zapięte niemal na ostatni guzik. Łazienka także dokończona, brakuje jedynie wieszaczków, ale bez tego można jakoś żyć. Udało się także zrobić schody (wyglądają pięknie) oraz część podłóg na poddaszu, dzięki czemu sypialnie przenieśliśmy z salonu na piętro. Ze szwagrem zmontowaliśmy szafki i blat w kotłowni, więc nasz dom zyskał w pełni funkcjonalną pralnię. Tak, pralnię, bo oprócz pieca mamy w kotłowni pralkę i zlew gospodarczy. Szafki wprawdzie z marketu, ale wyglądają znośnie, a kosztowały grosze. W pomieszczeniu gospodarczym nie potrzeba nam marmurów. Kasia szaleje na ogrodzie, który też powoli zaczyna pięknieć, tutaj jest jeszcze jednak wiele do zrobienia. Nie tak łatwo jest zagospodarować 1500 metrów nieużytków przypominających krajobraz księżycowy.

Oczywiście wiele jeszcze przed nami. Przed zimą musimy zrobić balkony, żeby nam nie zaciekało po ścianach. Będzie też kończona elewacja (puc) i podbitka. Niestety przystopuje to prace wewnątrz, bo pochłonie wszelkie oszczędności, których zresztą i tak nie mamy. Zimą będziemy pewnie malować resztę pokoi na poddaszu. Może uda się dokończyć podłogi. Niestety prace są spowalniane przez dziurę w budżecie. Na wszystko trzeba powoli zarobić.

Właśnie zauważyłem, że ostatni wpis poczyniłem cały miesiąc temu. To uświadamia mi jak dużo czasu poświęcam ostatnio na roboty wykończeniowe. Pochłaniają one cały mój wolny czas oraz urlop. Przy pomocy sił własnych oraz rodziny udało się ostatnio pomalować dużą część ścian. Mamy już prawie gotowy parter i wymalowany jeden pokój na poddaszu, gdzie chcemy urządzić sypialnie. W miniony piątek w salonie ułożone zostały panele, zatem salon jest już prawie na gotowo. Brakuje tak na prawde kilku szczegółów. Trzeba dokończyć montaż osprzętu elektrycznego i … posprzątać. Pierwsze zadanie jest moje, drugie mojej żonki – podział klasyczny.

Jako, że ściany i sufity wymalowane, można było w końcu odpalić na stałe wentylację. Pierwsze wrażenia są na prawdę obiecujące. Wchodząc do domu nie czuje się prawie żadnej zmiany. Powietrze jest prawie tak samo świeże jak na zewnątrz, z tą tylko różnicą, że jest cieplejsze. Dla mnie genialne. Mam nadzieje, że w końcu przyjdą ciepłe dni i będzie można wypróbować quasi-klimatyzację w postaci gruntowego wymiennika ciepła.

Z rzeczy ważnych, udało się w końcu zrobić posadzki na balkonach i tarasie. Brakuje jeszcze obróbek blacharskich, ale progres i tak cieszy. Jest równiutko i w końcu woda spływa we właściwym kierunku. Udało się też złapać właściwe poziomy. Na poddaszu posadzka balkonów jest na poziomie posadzek w pokojach, więc wychodzić się będzie wygodnie. Na parterze taras wyszedł nieco niżej, ale i tak jest nieźle, bo pierwotnie próg był duży, a obecnie jest brakuje mu jakichś 5cm do poziomu parteru. Po ułożeniu kafli powinno być dobrze.

Na forum rozgorzała ostatnio dyskusja o cenach robocizny, których wzrost wydaje się nie mieć końca. Chciałbym poruszyć ten temat także na swoim podwórku. My mieliśmy nieprzyjemność budować w okresie lawinowego wzrostu cen – i to zarówno materiałów jak i robocizny. O ile ceny materiałów przestały szybować w górę, robocizna ciągle uparcie zmierza w kierunku średniej unijnej. Robocizna dla domu średniej wielkości sięga już 100tys. złotych. Cena zawrotna, zważywszy, że jeszcze dwa-trzy lata temu, były ekipy, które dom budowały za 15-20tys. zł. Zarobki nie wzrosły aż tak bardzo, więc pojawia się pytanie – dlaczego tak się dzieje. Odpowiedź nie jest łatwo znaleźć. Wymienię kilka czynników, które moim zdaniem mają wpływ.

1. Prawa ekonomii – popyt i podaż. Popyt na robociznę rośnie, a podaż maleje, bo wykonawcy pouciekali na zachód. Ceny muszą rosnąć.

2. Kredyty. Dostępność kredytów sprawia, że „stać” nas na więcej. Przynajmniej tak się nam wydaje. Wykonawcy dyktują zawyżone warunki, a my na nie przystajemy, bo wydaje się nam, że takie ceny to norma.

3. Więcej budujemy. Ilość wydanych pozwoleń rośnie z roku na rok. Polacy nie chcą już najwidoczniej mieszkać w blokach. Tylko nie ma komu budować domów. Dalej patrz punkt pierwszy.

Jak zapobiec wzrostom cen? Wystarczy spojrzeć raz jeszcze na wymienione wyżej czynniki.

Ad 1. Zaprośmy do siebie tańsze ekipy ze wschodniej części kraju, gdzie ceny robocizny są znacznie niższe albo pójdźmy jeszcze dalej i zaprośmy fachowców zza wschodniej granicy. Budujące jest to, że naszym rynkiem zaczynają się interesować firmy zza zachodniej granicy, o czym pisze dzisiejsza Gazeta. Ceny są jeszcze nieco wyższe od naszych, ale niedługo mogą się wyrównać. Nic nie zrobi nam lepiej niż odrobina konkurencji. A do tego możemy zyskać na jakości, bo nie od dzisiaj wiadomo, że niemcy są mistrzami budownictwa.

Ad 2. Tutaj wszystko w rękach banków. Powoli dochodzimy do miejsca, w którym nasze możliwości kredytowe będą niewystarczające, by udźwignąć koszt budowy domu (ale także zakup mieszkania). Jeśli nie wzrosną zarobki, to boom budowlany może się zakończyć. Nawet jeśli zarobki wzrosną, to mogą nie dogonić cen robocizny.

Ad 3. Tutaj ciężko coś wskórać, tym bardziej, że wszystko zmierza w kierunku uproszczenia procedur uzyskiwania pozwoleń na budowę. Będzie ich więcej, ale ratunkiem mogą być galopujące ceny działek. Nie będzie pozwoleń, jeżeli Polaków nie będzie stać na zakup działki.

Jest jeszcze jedna oczywista oczywistość. Na wysokie ceny wcale nie musimy (i nie powinniśmy) się godzić. Jeśli jakaś ekipa zawyża wycenę i nie pozwala na negocjacje, to powinniśmy szukać innej. Poszukiwania trzeba w takim przypadku zacząć odpowiednio wcześniej, ale na pewno warto, bo gra toczy się o duże pieniądze. Jako przykład podam, że wyceny robocizny mojego stanu surowego zawierały się w przedziale 40 – 90 tys. zł. Wszystkie od sprawdzonych i poleconych ekip. Wybrałem ofertę najtańszą, od ekipy, która nie została oceniona jako wzorowa, ale z pewnością buduje zgodnie ze sztuką. Mógłbym wybrać ekipę „wzorową” ze szczytu przedziału cenowego, tylko wtedy mój budżet by się nie spiął, musiałbym ciąć koszty, stosując materiały gorszej jakości albo rozłożyć budowę na kilka lat.

Na koniec o tytułowych czajnikach. Ktoś na forum napisał odnośnie mojego wyboru:

„To takie typowe u Polaków – idąc po czajnik elektryczny za 50 zł bierzemy gwarancję, a do budowy domu za pareset tysięcy zł szukamy ekip najtańszych.”

Mnie nie stać na czajnik za 500zł, wybrałem więc taki za 50zł, ale wcześniej zapytałem znajomych o ich czajniki i wybrałem sprawdzony model, który będzie mi pewnie służył przez wiele lat.

Od dawna znałem tą prawdę, ale dopiero teraz czuje to na własnej skórze. Wykończeniówka wykańcza mnie zarówno finansowo, jak i psychicznie. Do przemyślenia jest bardzo dużo detali – kolory ścian, rodzaj i kolor płytek, wygląd kuchni i jej wyposażenie, to samo odnośnie łazienki, wybór osprzętu elektrycznego, drzwi wewnętrznych, drzwi do garażu i jeszcze masa innych rzeczy. Jeśli dodać to tego potrzebę bieżącego organizowania materiałów, umawiania ekip i przerabiania całej papierologii potrzebnej do odbioru budynku, to łatwo daje się wytłumaczyć dlaczego ostatnio brakuje mi czasu na pisanie bloga.

Wykończeniówka wykańcza także finansowo. Wiem, że Ameryki tutaj nie odkrywam, dochodzę jednak powoli do wniosku, że trzeba być milionerem, żeby od razu wykończyć dom i jego otoczenie tak, jakby sobie człowiek tego życzył. Nam pieniędzy wystarczy jeszcze na łazienkę, podłogę w salonie, malowanie ścian i osprzęt elektryczny na parter. Do tego chcielibyśmy kupić podstawowy sprzęt AGD. Na tym się nasze bieżące możliwości kończą. Na resztę trzeba będzie zarobić. Najważniejsze jest dla nas to, żeby w końcu zamieszkać na swoim. I nie ważne, że nie będziemy mieli wypasionych mebli, kuchni ani pięknego ogródka. Ważne, że mamy siebie, piękny dom i święty spokój. Reszta przyjdzie sama z czasem.

Teraz wieści z budowy. Dzisiaj jest dobry dzień na pisanie, bo jest się czym pochwalić. Dojechały w końcu długo wyczekiwane kafle do łazienki. Jutro wchodzi ekipa celem ich położenia. Mamy też skompletowane prawie całe wyposażenie łazienki. Brakuje tylko zlewu (wypatrzony, więc jutro kupię) i lustra (jutro wymierzę i zamówię). Inna dobra wieść dotyczy kominka. Został bez mruknięcia poprawiony i w końcu jestem całkowicie zadowolony z efektu. Miałem dobre przeczucie co do ekipy kominkowej – zachowali się naprawdę profesjonalnie. Wszak nie każdy potrafi przyznać się do błędu.